2005/Feb/09

หลังจากคืนวันที่ 6 ได้รับเมล์จากหงส์ว่า มุกเสียแล้วก็อึ้งไปซักพัก แล้วก็ติดต่อโทรศัพท์ไปแจ้งข่าวให้ลิ่งกับเอื้อยเพื่อให้กระจายข่าวต่อไปยังเพื่อนๆคนอื่น เราก็นัดกับหงส์ว่าจะไปคืนวันที่ 7 กัน โดยต่างคนต่างเอารถไป หงส์จะไปกับเนะ แต่เราคิดว่า ถ้าเนะไป ไอ้เมะมันต้องไปแน่ แล้วก็จริงดังคาด(ทำไมเราซื้อล็อตเตอรี่ไม่ถูกรางวัลที่ 1ล่ะเนี่ย) เมะเป็นคนขับรถไป แล้วก็ผิดคาดที่ไปเจอแอร์ คิม แล้วก็น๊อต ยุ้ยเมล์มาบอกว่า ให้ซื้อพวกหรีดด้วย แต่เราไม่สามารถหาให้ได้อ่ะ ก็เลยใส่ซองให้แม่มุกไป

ในงานศพเราก็เห็นผู้หญิงหน้าตาคล้ายมุก 2-3 คน ก็กะว่า คงเป็นพี่น้องของมุกน่ะแหละ หลังจากที่เราจุดธูปไหว้มุกแล้ว แล้วก็หาเก้าอี้นั่งรอพระสวดกัน พี่สาวของมุกก็เข้ามาคุยด้วย(คนที่คอยเช็คเมล์น่ะ) เราเห็นตาเค้าช้ำมาก แล้วก็หน้าตาซีดเซียวทีเดียว คงจะเสียใจมาก น่าเศร้าใจจริงๆ แต่เราก็คุยกับเค้าได้ไม่เท่าไร่ ก็มีผู้ชายที่เดาเอาว่า น่าจะเป็นญาติๆ มาเรียกให้ไปนั่งด้านหน้าเพื่อเตรียมตัวฟังพระสวด เราก็ห้นมาคุยกับเอื้อย แล้วก็แม่เอื้อย สงสัยว่า ครอบครัวมุกน่าจะเป็นคนจีน แต่ทำไมจัดงานศพแบบคนไทย แม่เอื้อยก็บอกว่า แล้วแต่ครอบครัวเค้าจะจัดให้ ซึ่งเราเคยเห็นแต่คนจีนเค้าจัดงานศพแบบกงเต็ก ส่วนคนไทยก็จะจัดแบบไทย หลังจากกลับมาบ้านก็มาถามแม่อีกที แม่ก็บอกว่า งานกงเต็กส่วนใหญ่เค้าจะจัดให้กับพ่อแม่ ในงานเค้าจะมีจัดสะพานให้ข้าม แล้วโยนเหรียญ แล้วก็มีทำกับข้าวเลี้ยงแขก ฯลฯ เพราะว่าจะต้องใช้เงินเยอะทีเดียว แต่นี่มุกเป็นลูกแล้วก็ยังเด็ก ครอบครัวเค้าคงจัดแบบง่ายๆ (แต่เราก็เห็นว่า เค้าจัดดอกไม้ตรงรูปมุกเป็นดอกไม้สลับสีเป็นรูปหัวใจ ก็สวยดีนะ) น่าสงสารมุกจริงๆ ต้องมาจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย ก็อย่างที่ยุ้ยพูดว่า อย่างมุกน่าจะใช้ความรู้ความสามารถช่วยเหลือสังคมได้อีกเยอะ แต่ต้องมาเป็นมะเร็งเสียชีวิตไปเสียก่อน ก็ขอให้มุกหลับให้สบายละกันนะเพื่อน ที่เราเคยพูดจาไม่ดีกับมุก แล้วก็บอกว่า ถ้ากลับมาไทยจะไปเยี่ยมมุกแต่ก็ไม่ทันซะแล้วก็ขอโทษ และก็อยากให้มุกอโหสิกรรมให้เราด้วย

จริงๆคนที่เราอยากให้ไปงานศพมุกมากที่สุดก็คือ บีซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับมุกที่สุด แต่เราไม่รู้ว่ามีใครแจ้งข่าวให้บีรู้หรือยัง เราก็หวังให้บีไปเยี่ยมมุกเป็นครั้งสุดท้ายนะ ไม่ว่าเธอจะเปลี่ยนไปซักแค่ไหน แต่อย่างน้อยมุกก็เป็นเพื่อนที่บีเคยสนิทด้วยมากที่สุดสมัยมหาลัย แม้ตอนมุกป่วยจะไม่เคยไปเยี่ยมเลยก็ตาม เราเองก็อยากไปเยี่ยมนะแต่เราเพิ่งมารู้ข่าวว่า มุกเป็นมะเร็งตอนไปญี่ปุ่นแล้ว ที่รู้ก็รู้มาจากเมล์ฟอร์เวิร์ดของพี่นันน่ะแหละ ไม่งั้นป่านนี้ก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร คงสงสัยอยู่นั่นแหละว่า ตั้งแต่จบมาไม่เห็นได้ข่าวมุกเลย แล้วทำไมอยู่ดีๆมุกมาเป็นมะเร็งตายล่ะ อะไรประมาณนี้

Comment

Comment:

Tweet


ไดอารี่เรานะ ไปอ่านบ้างล่ะ
http://storythai.com/user/blertanusorn/?ssid=8ac2c68bdc48ef6caefb9e48a705bc02
#4 by kung (202.142.216.214) At 2005-02-15 15:13,
ถึงเราจะไม่รู้เรื่องอะไรของ มุข กับ บี เลย แต่อ่านแล้วสงสาร มุข มากนะ ขอให้เธอไปในที่ดีๆ และสงบสุขนะ มุข ครั้งนี้เธอก็คงได้พักผ่อนซะที พักให้สบายนะถ้าเธอหายเหนื่อยเมื่อไรก็คงจะได้มาพบกับเพื่อนเธอใหม่นะ จากคนนึงที่ไม่รู้จักแต่เห็นใจ
#3 by Kung (202.142.216.123) At 2005-02-10 17:22,
บีน่าจะรู้แล้ว แต่ไม่รู้จะมามั้ยนะ รอดูกันต่อไป
แต่ถ้ามุกไม่ว่าอะไร พวกเราก็อย่าไปอะไรกะเขาเลย ช่างเถอะ

จนถึงตอนนี้ เสียงของมุกที่คุยโทรศัพท์กับเราในวันที่เราไปส่งยุ้ยนั่นมันยังคงก้องอยู่ในหูตลอดเวลา ขอให้มุกไปสบาย ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีกแล้วนะ
#2 by piggy417 (202.133.131.42) At 2005-02-10 05:16,
เราว่าป่านนี้มุกคงรับรู้ได้ด้วยใจแล้วแหล่ะกับการกระทำของพวกเราทุกคนที่ทำให้กับเค้า เราว่าเค้าคงดีใจที่พวกเราทุกคนไม่ทิ้งเค้า มุกจากไปแต่ตัวแต่สิ่งต่าง ๆ จะยังคงอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป และก้อต้องขอบใจมุกที่เรื่องของมุกทำให้พวกเราได้กลับมามองเพื่อนที่ยังเหลืออยู่ของพวกเรา ทำให้พวกเราได้รู้สึกตัวและใส่ใจกันและกันมากขึ้น ขอบใจจริง ๆ เพื่อน และก้อหลับให้สบายนะมุก เรารักแกนะเว้ยเพื่อน.....
#1 by yuichan At 2005-02-09 17:47,